ایکس ال دی آگار مرک کد 105287

ایکس ال دی آگار مرک کد 105287

زایلوز لایزین دئوکسی کولات ( Xylose Lysine Deoxycholate ) آگار یا ایکس ال دی آگار ، محیط کشتی برای جداسازی و تمایز سالمونلا از غذا انسان و خوراک دام ، آب و سایر مواد می باشد. این محیط در اصل توسط دانشمند تیلور برای جداسازی و شناسایی شیگلا از نمونه های مدفوع فرموله شد.

XLD آگار هم یک محیط انتخابی و هم افتراقی است. حاوی عصاره مخمر به عنوان منبعی از مواد مغذی و ویتامین است. از سدیم دی اکسی کولات به عنوان عامل انتخابی استفاده می کند و بنابراین برای میکروارگانیسم های گرم مثبت عاملی بازدارنده است. زایلوز در محیط گنجانده می شود زیرا عملاً توسط تمام روده ها به جز شیگلا تخمیر می شود و این ویژگی باعث تمایز گونه های شیگلا می شود. لیزین برای ایجاد تمایز گروه سالمونلا از غیر بیماری زاها گنجانده شده است زیرا بدون لیزین، سالمونلاها به سرعت زایلوز را تخمیر می کنند و از گونه های غیر بیماری زا قابل تشخیص نیستند. پس از اینکه سالمونلاها ذخایر زایلوز را تخلیه کردند، لیزین از طریق آنزیم لیزین دکربوکسیلاز مورد حمله قرار می گیرد و به pH قلیایی باز می گردد که شبیه واکنش شیگلا است.

محیط کشت ایکس ال دی آگار مرک کد 105287 ، مطابق استانداردهای EN ISO 6579, EN ISO/FDIS 6579-1, EN ISO 19250 and APHA می باشد.

سالمونلا چیست

سالمونلا جِنسی ( Genus ) از باکتری های میله ای شکل (باسیلوس) گرم منفی از خانواده انتروباکتریاسه است. دو گونه معروف سالمونلا Salmonella enterica و Salmonella bongori هستند. S. enterica به شش زیرگونه تقسیم می شود که شامل بیش از 2600 سروتیپ است. سالمونلا به افتخار دانیل المر سالمون (1850-1914)، یک جراح دامپزشک آمریکایی ، نامگذاری شد.

گونه‌های سالمونلا ، انتروباکتری‌های غیراسپورساز و عمدتاً متحرک با قطر سلولی بین 0.7 تا 1.5 میکرومتر، طول‌های بین 2 تا 5 میکرومتر و تاژک‌های پریتری (در اطراف بدن سلولی که به آنها امکان حرکت می‌دهد) هستند. آنها شیمی‌پرورد ( chemotroph ) هستند که انرژی خود را از واکنش‌های اکسیداسیون و کاهش و با استفاده از منابع آلی به دست می‌آورند. آنها همچنین بی هوازی اختیاری هستند، و قادر به تولید ATP با اکسیژن ( هوازی ) و یا استفاده از سایر گیرنده های الکترون یا تخمیر ( بی هوازی ) زمانی که اکسیژن در دسترس نیست.

عملکرد

تجزیه زایلوز، لاکتوز و ساکارز باعث تولید محصولات اسیدی می شود که باعث تغییر رنگ محیط از قرمز به زرد می شود. تولید سولفید هیدروژن با تیوسولفات و نمک آهن (III) نشان داده می شود که با واکنشی که می دهد ، رسوبی از سولفید آهن سیاه را در کلنی ها تشکیل می دهد. باکتری هایی که لیزین را به کاداورین دکربوکسیله می کنند را می توان با ظاهر شدن رنگ بنفش در اطراف کلنی ها به دلیل افزایش pH تشخیص داد. این واکنش ها می توانند به طور همزمان یا متوالی انجام شوند، این ممکن است باعث شود که نشانگر pH سایه های مختلف رنگی را نشان دهد یا ممکن است در انکوباسیون طولانی مدت رنگ خود را از زرد به قرمز تغییر دهد.

آماده سازی

55 گرم از ماده را در 1 لیتر آب خالص حل کنید. سپس آن را در آب جوش حرارت داده و مرتب هم بزنید تا کاملا حل شود. آن را به هیچ عنوان اتوکلاو نکنید. تشکیل رسوبات بر عملکرد محیط کشت تاثیری ندارند. محیط آماده شده شفاف و قرمز است. مقدار pH در 25 درجه سانتیگراد در محدوده 7.2 تا 7.6 است.

مشخصات محصول